Duchowość ignacjańska

3 stopnie pokory chrześcijańskiej

Ignacy wysoko cenił ubóstwo ducha. W Ćwiczeniach duchownych po rozmyślaniu nad „Dwoma sztandarami” zarysowuje trzy sposoby bycia pokornym, znane jako „Trzy stopnie pokory”. W książce Draw Me into Your Friendship David Fleming SJ opisuje, w jaki sposób Ignacy przedstawia spektrum pokory, z którego jesteśmy zachęcani wybrać zawsze stopień wyższy, lepiej w ten sposób naśladując Jezusa.… Czytaj dalej

Na drogach Bożych

  Św. Ignacy Loyola pozostawił po sobie dwa znaczące dzieła, które wprawnemu czytelnikowi ukazują jego duchową sylwetkę, są to: Ćwiczenia duchowne oraz Konstytucje Towarzystwa Jezusowego. Pierwsze z nich jest owocem osobistych doświadczeń prowadzenia przez Boga od stanu fascynacji tym, co „bezbożne”, do zauroczenia wszystkim, co „pobożne”.… Czytaj dalej

Duchowe rozmowy w tradycji jezuitów

Ewangelie zaświadczają, że Jezus często prowadził głębokie rozmowy ze swoimi uczniami. Nawiązywał dialog o istotnych sprawach także z kobietami, faryzeuszami, uczonymi w Piśmie – z każdym, kto tego pragnął lub Go zagadnął. W Ewangelii św. Jana, w której wiele jest takich konwersacji, Jezus objawia ważne prawdy w spotkaniu z Nikodemem, z Martą, siostrą Łazarza, z Samarytanką, z Piłatem.… Czytaj dalej

Codzienny rachunek sumienia

Rachunek sumienia odprawiamy przynajmniej przed przystąpieniem do sakramentu pokuty i pojednania. Św. Ignacy Loyola zachęca jednak, by uczynić go codzienną praktyką. On sam bardzo często badał swoje serce, nawet co godzinę (zapewne bardzo zwięźle). Źródłem jego swoistej „obsesji refleksyjności” nie był chorobliwy lęk czy chore poczucie winy, lecz fascynacja ofiarowaną miłością.… Czytaj dalej

Wzrost, proces, przemiana. Konferencja do jezuickich nowicjuszy

by
Życie Duchowe JESIEŃ 76/2013 Duchowość ignacjańska odsyła zasadniczo do trzech kluczowych słów. Pierwsze z nich to wzrost, który wiąże się z magis („więcej”). Istnieje magis właściwe i magis rozumiane błędnie. To wypaczone można utożsamiać z hasłami typu: więcej mnie, więcej studiów, więcej tytułów, prestiżu i siły, więcej współzawodnictwa i zazdrości.… Czytaj dalej

Asceza w życiu św. Ignacego Loyoli i jego pierwszych towarzyszy

by
W jaki sposób ignacjańska asceza była realizowana w historii? Kwestia wcielania w życie wielkich idei i pragnień św. Ignacego Loyoli to decydująca sprawa w duchowości ignacjańskiej. Dla Ojca Ignacego bardzo ważne było ujrzenie Boga w Chrystusie Wcielonym, w człowieku z ciała i krwi, a także dostrzeganie Go w sakramentach i „we wszystkich rzeczach”.… Czytaj dalej

Jezuici i islam

by
W „Dziejach Ojca Ignacego spisanych przez o. Ludwika Gonzalesa da Cámara, który je usłyszał z ust samego Ojca” Ignacy Loyola opowiada o swoim pierwszym spotkaniu z islamem. Było to pod koniec lutego 1522 roku. Inigo opuścił rodzinny dom w Loyoli, przybył do Navarrete pożegnać się ze swoimi dwoma służącymi i odjechał na mule w kierunku Monserratu.  … Czytaj dalej