Psychologia

Jak przestać bać się innych ludzi?

  Nic nie powoduje wśród ludzi tak wiele lęku, jak inni ludzie. Jakie są tego przyczyny i w jaki sposób przestać się bać?   Które osoby budzące obecnie mój lęk przypominają mi budzące lęk osoby z przeszłości? 1. Po pierwsze, na nieświadomie przebiegających projekcjach, a więc na tym, że ludzie nie uświadamiają sobie własnych agresji i dlatego, nie mogąc z nimi żyć, przenoszą je z siebie na innych.… Czytaj dalej

To uratuje każdą twoją rozmowę

Oceniamy, dajemy rady, przytakujemy. Zanim wysłuchamy, znamy pomysły na rozwiązania. Wydaje nam się, że wiemy. Istnieje metoda, która pomaga nawet w najtrudniejszych dialogach. Ostatnio spędziłam popołudnie z pięcioletnią dziewczynką. Poruszył mnie jej zachwyt nad światem oraz odwaga do zadawania pytań. Ta mała niewiasta niczym wytrawny coach zmusiła mnie do przeanalizowania moich poglądów i przekonań.… Czytaj dalej

Między rozpaczą, a siódmym niebem. Życie z chorobą dwubiegunową

Tę formę depresji nazywano niegdyś depresją maniakalną, poprawniej jednak mówi się dzisiaj o tak zwanych „zaburzeniach dwubiegunowych”, „zaburzeniach bipolarnych” albo „chorobie dwubiegunowej”. „Dwubiegunowej” z tego powodu, że w przebiegu choroby występują dwie fazy, dwa bieguny: depresyjny i maniakalny, a więc owo „siódme niebo” i „czarna rozpacz”.… Czytaj dalej

Mama, tata, wina, ja

    – Czuję strach, żal z powodu krzywdy, którą wyrządziłem, mam wyrzuty sumienia, źle się oceniam. Czuję żal do siebie, że to zrobiłem – odpowiada osiemnastolatek zapytany w szczerej rozmowie o to, jak to jest mieć poczucie winy. – Trudno jest się przyznać do winy?… Czytaj dalej

Pokonać depresję

  Cały […] świat był zalany światłem i oddawał się pracy bez przeszkody; tylko nad nimi uciążliwa noc się rozpostarła, obraz mroku, który miał ich ogarnąć. A sami dla siebie byli większym ciężarem niż mrok (Mdr 17, 19–20).   O depresji wiemy już prawie wszystko, a mimo to nie przestaje ona nękać ludzkości, więcej nawet, jak na ironię wydaje się nasilać.… Czytaj dalej

Myślisz, że straciłeś wszystko?

  Może czujesz, że straciłeś wszystko, co ważne: miłość, pracę, zdrowie. Zadajesz sobie pytanie, czy i jak bez „tego wszystkiego” masz nadal żyć. Naprawdę straciłeś wszystko?   Może z biegiem czasu poczułeś się zmęczony z powodu nadmiaru klęsk. Może wyzbyłeś się nadziei, że również ty mógłbyś kiedyś poczuć, gdzie należysz i gdzie jest twój dom.… Czytaj dalej