Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami: «Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy [ludzie] wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie.
(Mt 5, 1-12a)
Stawienie się w obecności Bożej: uświadom sobie, że stajesz przed Panem, że będziesz z Nim rozmawiał i słuchał tego, co On ma Ci do powiedzenia. Otwórz się na działanie Ducha Świętego. Proś, aby On pomógł Ci przeżyć to spotkanie jak najowocniej, w możliwie największym otwarciu się na Słowo Boże.
Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: proś Boga, Pana naszego, aby wszystkie Twoje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu (św. Ignacy Loyola, ĆD nr 46).
Prośba o owoc tej modlitwy, do czego mamy dojść przez tę modlitwę: poprośmy o łaskę, aby się odnaleźć w nauczaniu Pana Jezusa, kiedy głosi 8 Błogosławieństw i przyjąć je za swoje.
Obraz do modlitwy: spróbujmy wyobrazić sobie Górę, na której jest Pan Jezus, słuchający Go tłum, uczniowie i my sami. Wybierzmy sobie dobre miejsce, aby dobrze widzieć Jezusa i słyszeć o czym Jezus naucza.
Pan Jezus, wchodzi na górę i kieruje do swych uczniów i do tłumów, którzy idą za Nim słowa, które są jakby Jego exposé, takim otwarciem Jego programu nauczania. To wejście Jezusa na Górę, kojarzy się bardzo ze Starym Testamentem, z osobą Mojżesza, który wszedł na Górę Synaj i otrzymał kamienne tablice Przykazań Bożych, niejako „drogowskazy do nieba”.
Tutaj na Górze, Pan Jezus pokazuje, wygłasza jakby drogowskazy ku prawdziwemu szczęściu i świętości. Przyglądnijmy się, przysłuchajmy dobrze o czym Pan Jezus mówi, aby w Jego nauce się odnaleźć. Porozważajmy te pouczenia, popatrzmy, jakie warunki należy spełnić, aby wejść do królestwa Bożego.
w. 3 Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Każde z błogosławieństw rozpoczyna się słowem błogosławieni, szczęśliwi i w konsekwencji te osoby, które tak są nazwane, przezwyciężą wszystkie trudności, aby takimi się stać. Ubodzy, to ludzie potrzebujący pomocy, uzależnieni od innych; a „ubodzy w duchu” to ci, którzy swoim duchem już nie są przywiązani do rzeczy materialnych; „mocą Ducha Świętego pozostają w dobrowolnym ubóstwie”; to osoby, które są świadome swoich ograniczeń, słabości, zranień i uznają swoją całkowitą zależność od Boga. Ubodzy, to niejako osoby „pochylone w duchu”, pokorne, którzy mają serce ubogie. Jezus naucza, że ubodzy stają się posiadaczami królestwa niebieskiego. Chciałbyś do nich dołączyć? Jak to zrobić? Może już znajdujesz się w tej grupie? Dziękuj za tak wielką Łaskę.
w. 4. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.
Jezus nazywa szczęśliwymi wszystkich, którzy się smucą. Smutek rodzi się z faktu, że człowiek traci kontakt z Jezusem; smutek, to także owoc poznania własnych grzechów. Jest to smutek religijny. Misja pocieszania smutnych przynależała prorokom; nie potrzeba wiele, byś taką misję mógł spełniać także i Ty; pomagać Jezusowi, w pocieszaniu tych, którzy pogubili się w życiu, choćby we wskazywaniu innym drogi do konfesjonału, z którego sam korzystasz. To jest w Twoim zasięgu. Tylko Jezus jest dla wierzących źródłem radości i optymizmu.
w. 5 Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
Błogosławieństwo o cichych jest zaczerpnięte dosłownie z Ps. 37, 11. „Natomiast pokorni posiądą ziemię i będą się rozkoszować wielkim pokojem”. Najlepiej można tę grupą szczęśliwych określić jako „łagodni”, którzy przeciwstawiają się bezbożności, ufają Panu, nie oburzają się na innych, są cierpliwi i ufają bezgranicznie Bogu.
Sam Pan Jezus, zachęca nas do wzięcia „Jego jarzma, bo jest łagodny i pokorny sercem (Mt 11, 29). Łagodni to ci, którzy nie buntują się przeciw Bogu, pokornie przyjmują przeciwności losu i ataki ze strony człowieka, są cierpliwi, a od Boga otrzymują cel swoich pragnień i nieustannie doświadczają Jego opieki. Ich udziałem jest to, co jest pragnieniem wielu – posiądą ziemię. Nie jesteśmy daleko od tego błogosławieństwa, może ono stać się naszym udziałem.
w. 6 Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
Błogosławieństwo o łaknących sprawiedliwości podkreśla, że człowiek ma wypełnić „całą sprawiedliwość”, na wzór Chrystusa, który przyszedł „wypełnić wszystko, co sprawiedliwe” (Mt 3, 15). Ci, którzy są głodni tak rozumianej sprawiedliwości, zostaną nasyceni, Bóg udzieli im tego, czego pragną. Sprawiedliwym jest ten, kto wiernie realizuje w swym życiu zbawcze zamysły Boga i wypełnia wszelkie prawa ustanowione przez Niego. Człowiek żyjący w ten sposób może uobecniać całą swą postawą sprawiedliwość, która ma swe źródło w Bogu.
w. 7 Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
W potocznym rozumieniu miłosierdzie to współczucie, przebaczenie, łaskawość, dobroczynność. Można także dopowiedzieć, że jest to wierność przymierzu, podjętemu zobowiązaniu, także w kontekście przymierza silniejszego ze słabszym. Wierność Boga jest większa niż ludzka: Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet, gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie. Oto wyryłem cię na obu dłoniach, twe mury są ustawicznie przede Mną (Iz 49, 15-16). Miłosierdzie Boga manifestuje się poprzez przebaczenie grzechów oraz ratowanie człowieka w nieszczęściu. Tak więc miłosierni, to ci, którzy naśladują Boga w Jego miłosierdziu. Nie wydaje się, aby to błogosławieństwo było poza naszym zasięgiem – odwagi w realizacji.
w. 8 Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
Jezus w swoim nauczaniu zwraca uwagę na czystość serca. Serce jest źródłem dobra lub zła moralnego człowieka. Twarde serce prowadzi do odrzucenia Boga. Serce jest przywiązane do tego, co dla człowieka jest najcenniejsze, co stanowi jego skarb. Ale serce jest także właściwym miejscem dla Słowa Bożego i wiary.
Czyste serce jest także synonimem świętości, która daje przystęp do Boga. Przyjmowanie Słowa Bożego oraz słuchanie Go oczyszcza człowieka. Oglądanie Boga jest przedmiotem obietnicy i będzie miało miejsce w wieczności: Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest (1 J 3, 2). Niech ta perspektywa nie zniknie nam nigdy z oczu.
w. 9 Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
Jezus poucza także o błogosławieństwie wypływającym z postawy wprowadzającej pokój. Pokój można powiedzieć to panowanie Boga na ziemi; wyraża jedność, błogosławieństwo, odpoczynek, bogactwo, zbawienie, życie. Tym, który przynosi pokój jest Chrystus, Książe Pokoju (Iz 9, 5).
Określenie „synowie Boży”, oznacza przynależność do rodziny Bożej. Dzieci Boże są prowadzone przez Ducha Świętego, wybrane z miłosierdzia Bożego, mające wiarę. To wyrażenie jest podobne do poprzedniego „oglądać Boga”. Celem Ewangelii nie jest „tworzenie pokoju za wszelką cenę”, ale doświadczenie, że prawdziwy pokój rodzi się z wierności Chrystusowi. Pan Jezus jest wierny.
w. 10 Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Termin „błogosławieni, szczęśliwi” łączy się w ósmym błogosławieństwie z pojęciem „prześladowani”. Połączenie to, oraz dalsza treść błogosławieństwa i jego kontekstu, wskazują na motyw szczęścia i radości tych wszystkich, którzy cierpią prześladowanie. Sami wiemy, że to niełatwa rzeczywistość, to nie abstrakcja. Wróćmy pamięcią do męczeńskiej śmierci chrześcijan: Szczepana (Dz 7, 58-60), Jakuba syna Zebedeusza (Dz 12, 2-3), innych, którzy byli prześladowani i oddali życie ze względu na Chrystusa (ks. Jerzy Popiełuszko, ks. Franciszek Blachnicki, księża „Wyklęci”, inni).
Jako powód prześladowania (Mt 5, 10) zostaje wskazana „sprawiedliwość”. Usytuowanie prześladowania w relacji do sprawiedliwości łączy to błogosławieństwo z kontekstem poprzednim, gdzie mowa jest o szczęśliwych, którzy łakną i pragną sprawiedliwości (Mt 5, 6). Nagrodą dla prześladowanych z powodu sprawiedliwości jest królestwo niebieskie. Jest to powtórzenie nagrody z pierwszego błogosławieństwa, co stanowi wyraźne zamknięcie ośmiu błogosławieństw.
Prośmy Ducha Świętego, niech nas prowadzi w naszej modlitwie. Gdzie jest nam najbliżej w tych błogosławieństwach, gdzie trudno, niech stanie się przedmiotem naszego rozważania.
Zachęcam Cię, na zakończenie tej modlitwy, do szczerej rozmowy z Panem, do oddania Mu tego wszystkiego, co udało Ci się dzięki Jego łasce zobaczyć, w czasie tej modlitwy. Zwróć uwagę, aby ta rozmowa miała związek z Twoimi refleksjami na medytacji. Pomyśl także o tym, co ta modlitwa zmieni w Twoim życiu? Warto wciąż przypominać sobie, że spotkania z Jezusem na modlitwie mają prowadzić do realnych zmian w życiu, do nawrócenia. Pytaj Jezusa jak możesz z pomocą Jego Łaski tego dokonać, żyć nauką 8 Błogosławieństw. Nie bój się pracy, jaka przed Tobą, Bóg wspomaga.
Swoje spotkanie z Panem zakończ modlitwą do Ducha Świętego:
Duchu Święty, Pocieszycielu, uświęcający moją duszę:
– racz mi udzielić daru mądrości, abym poznał i umiłował Prawdę Wiekuistą i nigdy dóbr tego świata nie przedkładał nad dobro wieczne,
– daj mi dar rozumu, abym poznał prawdy objawione, o ile dozwala nieudolność ludzka,
– daj mi dar umiejętności, abym się przekonał o nicości rzeczy stworzonych i swojej, żebym gardził marnościami tego świata,
– daj mi dar rady, abym ostrożnie postępował wśród niebezpieczeństw życia doczesnego i spełniał wolę Bożą,
– daj mi dar męstwa, abym przezwyciężał pokusy nieprzyjaciela i znosił prześladowania,
– daj mi dar pobożności, abym się rozmiłował w rozmyślaniu, w modlitwie, w służbie Bożej,
– daj mi dar bojaźni Bożej, abym pilnie unikał wszystkiego, co by Cię mogło obrazić.
Do tych darów dodaj dar pokuty, abym grzechy swoje opłakiwał i ducha umartwienia, abym zadość uczynił Bożej sprawiedliwości. Amen.
Zachęcam Cię także, abyś zanotował chociaż kilka myśli z tej modlitwy, niech pozostanie po niej jakiś materialny ślad, niech te notatki stanowią Twój duchowy dzienniczek. Tak, abyś mógł wrócić do tego, co stało się Twoim doświadczeniem w spotkaniach z Jezusem.
Opracował: (w dużej mierze posługując się refleksjami ks. Mirosława Stanisława Wróbla) o. Maciej Konenc SJ
Bonus
Dzisiaj jest Uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada), można zyskać odpust zupełny za naszych Bliskich Zmarłych. Począwszy od dziś, przez kolejne dni aż do 8 listopada. To najpiękniejsze, co możemy ofiarować tym, co odeszli przed nami. Należy spełnić odpowiednie warunki, o których w piękny sposób informuje załączony plakat. W te dni jakie przed nami, nie ma ważniejszej rzeczy od zyskania Odpustu.
