Ćwiczenia duchowne

Ćwiczenia duchowne a nowa ewangelizacja

by
Czegoż bardziej potrzebuje dzisiaj Kościół w tej ciemności, przez którą wędruje, niż ludzi mężnych i oświeconych darem mistycznej wewnętrznej łaski i doświadczenia duchowego? (H. Rahner). Chrześcijanie jutra będą mistykami, albo ich wcale nie będzie (K. Rahner). Nowa ewangelizacja, to przede wszystkim nowy sposób życia samego Kościoła.… Czytaj dalej

Duszo Chrystusowa

by
Autorstwo modlitwy Duszo Chrystusowa tradycyjnie przypisuje się św. Ignacemu Loyoli, choć w rzeczywistości jest ona znacznie starsza. Prawdopodobnie pochodzi z początku XIV wieku. Jej autorem nie jest także Jan XXII, chociaż i ta opinia ma zwolenników. Najwcześniejszy zapis tekstu pochodzi z 1370 roku i znajduje się w modlitewniku kard.… Czytaj dalej

Droga Ćwiczeń duchownych

by
Życie Duchowe deon.pl Ojciec Ludwik de la Palma, żyjący na przełomie XVI i XVII wieku hiszpański jezuita, w swoim dziele zatytułowanym Sposób duchownego wędrowania i krótkie jego wyjaśnienie1, wydanym po raz pierwszy w 1629 roku, pisał, że św. Ignacy Loyola chętnie porównywał Ćwiczenia duchowne do drogi i wędrówki.  … Czytaj dalej

Cisza, ja i czas

by
Ćwiczenia duchowne nazywane rekolekcjami ignacjańskimi są propozycją drogi porządkowania życia i wzrostu duchowego.   Pomysł na Ćwiczenia Duchowne św. Ignacy rozwijał na bazie głębszych potrzeb człowieka. Obserwował siebie, rozmawiał z ludźmi, w końcu godzinami modlił się w samotności. Dzielił się własnymi doświadczeniami, a inni odkrywali w tym coś powszechnego, wspólnego każdemu.… Czytaj dalej

Trudności w kontemplacji ignacjańskiej

by
Życie duchowe W Ćwiczeniach duchownych św. Ignacy Loyola zaproponował wiele różnych praktyk modlitewnych. Wszystkie one powstały w oparciu o wielowiekową tradycję duchową Kościoła. Natomiast ich zestawienie, kompozycja i kolejność to owoc duchowego doświadczenia oraz pewnej wizji antropologicznej św. Ignacego. Ma ona swoje korzenie zarówno w tradycji biblijnej, jak i w filozoficznych koncepcjach średniowiecznych myślicieli chrześcijańskich, a charakteryzuje się przede wszystkim całościowym spojrzeniem na człowieka.… Czytaj dalej

Modlitwa jest rozmową

by
Dla Ignacego zwykłe hiszpańskie słowo conversar staje się kluczem do opisania relacji z Bogiem i naszej służby innym. Conversar oznacza zarówno „radzić sobie z”, „wchodzić w interakcję z”, jak i „rozmawiać”. Conversar po prostu streszcza ignacjańskie podejście do modlitwy i posługi.  … Czytaj dalej

Naśladować Jezusa w znoszeniu krzywd

by
Życie duchowe Program chrześcijan trzeciego tysiąclecia jest „skupiony w istocie rzeczy wokół samego Chrystusa, którego mamy poznawać, kochać i naśladować, aby żyć w Nim życiem trynitarnym i z Nim przemieniać historię, aż osiągnie swą pełnię w niebiańskim Jeruzalem”1. Bł. Jan Paweł II w cytowanym dokumencie podkreśla, że poznawanie, kontemplacja, miłość i naśladowanie Jezusa mają wymiar integralny.… Czytaj dalej

Cywilizacja uzależnień a Reguły [służące] do zaprowadzenia ładu w jedzeniu

by
Współczesna cywilizacja szczyci się wieloma osiągnięciami, które są niezaprzeczalne i ważne, szczególnie gdy chodzi o rozwój techniki. Ma ona jednak w sobie coś, co niekoniecznie przyczynia się do rozwoju człowieka, czasami wręcz przeciwnie – prowadzi do regresu. Przez wielość rzeczy, które stają się dostępne na wyciągnięcie ręki, przez rozbudzanie coraz to nowych i niezaspokojonych potrzeb człowiek staje się niewolnikiem siebie, swoich potrzeb i oczekiwań.… Czytaj dalej

Rozeznawanie duchów u Orygenesa

by
1. Rozeznawanie czy też rozróżnianie duchów, choć być może najbardziej znane aktualnie w formie wypracowanej przez św. Ignacego Loyolę w Ćwiczeniach duchownych, jest obecne w literaturze chrześcijańskiej wszystkich epok.   Bardzo dużo uwagi działaniom duchów na człowieka poświęcił Orygenes (186–253). Według przyjętej przez niego filozofii, człowiek jest istotą rozumną, która oddaliła się od Boga bardziej niż aniołowie, ale mniej niż szatan.… Czytaj dalej